Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.



30.12.2016

Miniaturowy projektor LED

Vivitek Qumi Q3 Plus
27.12.2016

Zarządzanie i monitorowanie...

WatchGuard Wi-Fi Cloud
25.12.2016

Serwery serii „S”

Cisco UCS-S
22.12.2016

Wymienne szkła

Axis Q1659
19.12.2016

Dwa systemy

QNAP TES-x85U
15.12.2016

Mikrus z mocą

HP Z2 Mini
13.12.2016

Platforma dla biznesu

Red Hat Enterprise Linux 7.3
09.12.2016

Cloud i storage – nowości od...

SUSE OpenStack Cloud 7 i Enterprise Storage 4
06.12.2016

IEM zamiast VPN

baramundi Management Suite 2016 R2

Komendy systemowe

Data publikacji: 01-08-2012 Autor: Bartosz Bielawski

Korzystając często z Windows PowerShell, przyzwyczajamy się do pewnych jego cech: polecenia i ich parametry są uzupełniane za pomocą tabulatora, pomoc oferuje nam nie tylko opis składni, ale dokładną charakterystykę poszczególnych parametrów oraz gotowe przykłady użycia aktualnej komendy. I najważniejsze chyba – na wyjściu uzyskujemy obiekty, które można łatwo sortować, filtrować i eksportować.

Problem pojawia się, gdy te same schematy zechcemy zastosować do poleceń systemowych. O ile ich nazwę komendy PowerShell dopełni bez trudu, o tyle pozostałych udogodnień niestety nie uzyskamy. Parametry musimy pamiętać lub wyczytać w pomocy (która nie jest spójna z pomocą dołączoną do poleceń PowerShella), a na wyjściu uzyskamy tekst, który musimy później sami przetworzyć, by uzyskać interesujący nas wynik. By z problemem tym sobie poradzić, możemy oczywiście sami stworzyć narzędzie, które oferując podobne do natywnych narzędzi funkcje, da nam również wszystkie pożytki z cmdletów.

 

Można napisać całą aplikację od zera, korzystając z WMI, platformy .NET lub obiektów typu COM. Często jednak łatwiej jest użyć narzędzi już istniejących.

 


Wystarczy opakować je w odpowiednią funkcję, dopisać stosowną pomoc i zadbać, by na wyjściu pojawiały się rozbudowane obiekty, a nie zwykły tekst.

 

W artykule tym spróbujemy przedstawić proces tworzenia modułu, składającego się z funkcji korzystających z drugiego, nieco łatwiejszego do zaimplementowania rozwiązania. Postaramy się opakować niektóre z narzędzi dostępnych w systemie Windows tak, by z punktu widzenia użytkownika przestały się one różnić od zwykłych poleceń PowerShella. Tak jak wspomnieliśmy – konieczne będzie zadbania zarówno o odpowiednio skonstruowane wejście: łatwe do zinterpretowania parametry poleceń, czasem ograniczone odpowiednio wartości argumentów. Konieczne też będzie odpowiednie przetłumaczenie wejścia na składnię opakowywanego polecenia. Na koniec zaś będziemy musieli przekształcić uzyskiwany na wyjściu tekst w obiekty, które dalej będziemy mogli przetwarzać: sortować, filtrować, eksportować.

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

.

Transmisje online zapewnia: StreamOnline

All rights reserved © 2013 Presscom / Miesięcznik "IT Professional"