Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.



25.09.2020

Konferencja PIKE 2020 „Nowy...

Liderzy branży telekomunikacji i mediów o nowych wyzwaniach i przyszłości branży w...
31.08.2020

Sprawna migracja

Oracle Cloud VMware Solution
31.08.2020

Aktywne cybergangi

Grupa Lazarus
31.08.2020

Coraz groźniej

Ransomware
31.08.2020

Analityka w chmurze

SAS Viya 4
31.08.2020

Fujitsu

Fujitsu zaprezentowało odświeżone portfolio biurowych komputerów stacjonarnych Esprimo...
31.08.2020

Monitory dla biura

EIZO FlexScan
27.08.2020

ABBYY FineReader Server –...

Obecna sytuacja na świecie spowodowała, że musieliśmy się odnaleźć w nowych realiach...
27.08.2020

E-commerce ratuje gospodarkę

W tym roku rodzimy handel elektroniczny odnotowuje najwyższy – od kilkunastu lat –...

Zaawansowane metody sterowania ruchem w sieci

Data publikacji: 01-12-2012 Autor: Piotr Wojciechowski

Wdrożyliśmy w naszej sieci RIP, EIGRP czy OSPF, zapewniliśmy komunikację pomiędzy różnymi jej segmentami. Podłączyliśmy łącze internetowe i skonfigurowaliśmy sesje BGP. Musimy teraz połączyć te wszystkie komponenty w jeden sprawnie działający mechanizm, który zapewni nam pełną kontrolę nad przesyłanym ruchem, a w wypadku wystąpienia awarii zachowanie się sieci wedle ustalonego scenariusza.

Im więcej istnieje różnych protokołów w sieci, tym trudniej stworzyć z nich spójny mechanizm. Każdy wyznacza trasę według innego algorytmu, kierując się odmiennymi parametrami. Protokoły te domyślnie nie komunikują się ze sobą – trasy pochodzące z OSPF nie będą rozgłaszane w żadnym innym protokole, a nawet innym procesie OSPF, o ile tego sami nie skonfigurujemy. Także trasy statyczne, które z różnych powodów mogą pojawić się w konfiguracji, istnieją jako niezależne byty na każdym z urządzeń. W większości wypadków powinniśmy dążyć do sytuacji optymalnej, w której w naszej sieci wewnętrznej działa pojedynczy protokół IGP, a na styku z naszym operatorem – BGP. Gdy jest to jednak niemożliwe, pozostaje wprowadzenie zaawansowanych mechanizmów wymiany informacji pomiędzy protokołami oraz sterowanie ruchem pomiędzy naszym systemem autonomicznym a sąsiadami.

> PREFEROWANY PROTOKÓŁ ROUTINGU

W środowisku, w którym działa wiele protokołów routingu, router musi jednoznacznie i przewidywalnie określić, którą informację wykorzysta w celu umieszczenia jej w tablicy routingu. Może ona pochodzić z protokołów dynamicznych lub być zdefiniowana przez administratora. Pamiętajmy, że porównywane są jedynie te same podsieci. Dla routera podsieci 192.168.1.0/24 oraz 192.168.1.0/30 są dwoma niezależnymi wpisami, gdyż różni je przypisana do nich maska podsieci – obie mogą zostać umieszczone w tablicy routingu.

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

.

Transmisje online zapewnia: StreamOnline

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik "IT Professional"