Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.



20.10.2017

Złote dyski WD

WD GOLD 12 TB
17.10.2017

Ultrapanorama

Philips 492P8
13.10.2017

Druk w bieli

Oki Pro8342WT
11.10.2017

PolCAAT’ 2017 już w...

30 listopada 2017 r. w warszawskim hotelu Marriott odbędzie się XIII edycja konferencji...
10.10.2017

Pełna ochrona

Kaspersky Total Security 2018, Internet Security 2018
06.10.2017

Przeprowadzka do chmury

Oracle Exadata Cloud
03.10.2017

Automatyzacja...

Red Hat Ansible
02.10.2017

Bezpieczeństwo danych zaczyna...

Aby zapewnić bezpieczeństwo danych, w tym informacji poufnych o klientach i pracownikach,...
27.09.2017

Dotykowe 75 cali

BenQ RP750K

Atak klonów

Data publikacji: 01-02-2013 Autor: Bartosz Bielawski

Przy uruchamianiu instalatora Windows Server 2012 nie sposób nie zauważyć, że obecnie domyślną konfiguracją jest Server Core. Nie byłoby to możliwe bez narzędzi, dzięki którym brak interfejsu graficznego daje się w prosty sposób zrekompensować.

By zdecydować się na kolejny krok w stronę „bezzałogowego” serwera, Microsoft musiał najpierw zadbać, by serwer w tej wersji oferował administratorom narzędzia niezbędne do jego zarządzania. O tym, że leciwe już cmd.exe zadania tego raczej nie spełnia, łatwo się przekonać, instalując najstarszą wersję serwera wspierającą opcję „core” – Windows Server 2008. Sytuacja wygląda nieco lepiej w przypadku wersji następnej, dostępnej w Windows Server 2008 R2, między innymi dzięki możliwości dodania opcjonalnych komponentów: PowerShella w wersji 2 i PowerShell remoting.

 

Jednak dopiero Windows Server 2012, z domyślnie włączonym PowerShellem w wersji 3 i poprawionym remotingiem oferuje wymierne korzyści, jednocześnie niemal zupełnie eliminując wady poprzedników. Możliwości takich jednak nie byłoby, gdyby nie wizja człowieka uważanego za pomysłodawcę PowerShella. Kiedy nieco ponad 10 lat temu Jeffrey Snover stworzył Monad Manifesto i próbował forsować zawarte w nim rozwiązanie problemu zarządzania systemami Windows, był często postrzegany jako człowiek niespełna rozumu i ponoć wiele razy pytano go, która część słowa „Windows” go dezorientuje. Jak bardzo zmienił się stosunek środowiska do tej wizji, najlepiej oddaje fakt, że ten sam Jeffrey Snover piastuje od jakiegoś czasu pozycję Lead Architect dla Windows Server. Przy okazji chciałbym zachęcić do lektury wspomnianego manifestu. Nietrudno wyczytać w nim, co nas czeka w przyszłości, w kolejnych wersjach PowerShella: już dziś można dostrzec, jak konkretne założenia tam poczynione zostały wypełnione w poszczególnych, dostępnych wersjach tego produktu. Oczywiście używane dziś nazwy często różnią się od tych zawartych w manifeście, ale sama idea jest na ogół niemal identyczna z tym, co zostało w tym dokumencie zawarte.

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

.

Transmisje online zapewnia: StreamOnline

All rights reserved © 2013 Presscom / Miesięcznik "IT Professional"