Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

17.09.2014

Zamiast HDD

Kingston SSDNow V310
15.09.2014

Dwie anteny i filtry

D-Link DIR-816L
11.09.2014

Ultra i szybka

USB 3.0 SanDisk Ultra Fit
08.09.2014

Szybki druk z technologią NFC

Brother MFC-L9550CDWT
05.09.2014

Firewall o szybkości 1 Tb/s

Fortinet FortiGate 5000
03.09.2014

Praca w chmurze

NVidia Quadro
01.09.2014

Superjasno dla biznesu

ViewSonic Pro8520HD
28.08.2014

Wielofunkcyjnie

Samsung CLX i SCX
27.08.2014

Cisco Secure 2014

Cisco Secure to cykliczna konferencja dla specjalistów zajmujących się bezpieczeństwem...

Obsługa protokołu SNMP

Data publikacji: 01-02-2013 Autor: Bartosz Bielawski

PowerShell natywnie wspiera wiele technologii związanych z zarządzaniem. Są jednak takie, przy których niezbędne jest nie tylko sięgnięcie bezpośrednio do platformy .NET, ale również zainstalowanie dodatkowych bibliotek. Przykładem tego typu technologii jest protokół SNMP, który pozwala komunikować się z większością urządzeń sieciowych – zarówno z pracującymi pod kontrolą Windows, jak i tymi, na których wspomnianego systemu nie da się zainstalować.

SNMP, czyli Simple Network Management Protocol, dzieli urządzenia sieciowe na dwie kategorie: urządzenia zarządzane z zainstalowanym agentem SNMP oraz urządzenia zarządzające. Większość informacji pobierana jest od agentów przez menedżera pracującego na urządzeniu zarządzającym. Dodatkowo agenci mają możliwość wysyłania informacji o zdarzeniach, tzw. pułapek (trap). Informacja o stanie urządzenia jest przechowywana przez agenta w bazie MIB (Management Information Base). Jest to ustandaryzowana struktura drzewiasta, w której każdy obiekt ma swoją nazwę, wartość, typ, opis zawierający szczegółowe informacje potrzebne do prawidłowej implementacji oraz zestaw operacji, jakie można wykonać na tym obiekcie.


Poszczególne węzły rozdzielane są kropkami, i tak: iso(1) -> identified-organization(3) -> dod(6) -> internet(1) -> mgmt(2) -> mib-2(1) -> system(1) -> sysName(5) zapisać możemy jako: .1.3.6.1.2.1.1.5. Identyfikator obiektu OID (object identifier) pozwala więc dokładnie określić, gdzie w hierarchii MIB znajduje się interesujący nas obiekt. Implementacja wsparcia dla SNMP składa się z trzech etapów:

  1. Pobrania i zainstalowania biblioteki SharpSnmpLib.dll z projektu o tej samej nazwie dostępnego na codeplex (sharpsnmplib.codeplex.com).
  2. Skonstruowania modułu w PowerShellu, dzięki któremu będziemy mogli przeprowadzić operacje na SNMP (Get, Set, Walk).
  3. Przetestowania modułu na konkretnym urządzeniu (w naszym wypadku był to Windows Server 2012 z zainstalowaną usługą SNMP).

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2013 Presscom / Miesięcznik "IT Professional"