Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

31.07.2014

Kamera sieciowa

Axis M3027-PVE
28.07.2014

SSD do centrów danych

Samsung 845DC EVO
25.07.2014

Pierwszy notebook z ekranem...

Asus Zenbook NX500
22.07.2014

Monitory Citrix HDX Ready

ViewSonic Smart Display
18.07.2014

Cztery skanery

Canon imageFORMULA
15.07.2014

Wideokonferencje w HD

Huawei TE60
11.07.2014

Wstępna diagnoza

NETGEAR Wi-Fi Analytics
08.07.2014

Dla chmury hybrydowej

Red Hat Enterprise Linux 7
03.07.2014

Dane pod kontrolą

Ontrack PowerControls 7.2

SM kontratakuje

Data publikacji: 02-04-2013 Autor: Bartosz Bielawski
Dzięki kreatorowi, który jest...

PowerShell w wersji trzeciej jest narzędziem wygodnym nie tylko w trakcie tworzenia nowych maszyn wirtualnych czy instalowania na nich systemu operacyjnego, ale również przy kolejnych etapach jego życia – np. podczas konfiguracji.

W pierwszej części cyklu dotyczącego wykorzystania PowerShella w pracy z Windows Server 2012 („IT Professional” 2/2013, s. 29) skupiliśmy się na instalowaniu systemu i konfigurowaniu „klonów” – grupy maszyn nieróżniących się konfiguracją i zbudowanych na wspólnym, bazowym dysku wirtualnym. Jedyne cechy, jakie je wyróżniały między sobą, to nazwa i adres IP.

 

W drugiej części skupimy się na konfiguracji: przyjrzymy się temu, jakie możliwości oferuje nie tylko sam PowerShell, ale też narzędzie silnie go wykorzystujące: nowy Server Manager. Pokażemy, jak w prosty sposób można przełączać się pomiędzy interfejsem graficznym i konsolą. Postaramy się przy tym, by nazwy, które nadaliśmy uprzednio, uzasadnić odpowiednimi rolami – zainstalowanymi i skonfigurowanymi na każdej z maszyn wirtualnych. Na początek przypomnijmy, jakie „klony” stworzyliśmy poprzednio:

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2013 Presscom / Miesięcznik "IT Professional"