Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.



30.12.2016

Miniaturowy projektor LED

Vivitek Qumi Q3 Plus
27.12.2016

Zarządzanie i monitorowanie...

WatchGuard Wi-Fi Cloud
25.12.2016

Serwery serii „S”

Cisco UCS-S
22.12.2016

Wymienne szkła

Axis Q1659
19.12.2016

Dwa systemy

QNAP TES-x85U
15.12.2016

Mikrus z mocą

HP Z2 Mini
13.12.2016

Platforma dla biznesu

Red Hat Enterprise Linux 7.3
09.12.2016

Cloud i storage – nowości od...

SUSE OpenStack Cloud 7 i Enterprise Storage 4
06.12.2016

IEM zamiast VPN

baramundi Management Suite 2016 R2

SM kontratakuje

Data publikacji: 02-04-2013 Autor: Bartosz Bielawski
Dzięki kreatorowi, który jest...

PowerShell w wersji trzeciej jest narzędziem wygodnym nie tylko w trakcie tworzenia nowych maszyn wirtualnych czy instalowania na nich systemu operacyjnego, ale również przy kolejnych etapach jego życia – np. podczas konfiguracji.

W pierwszej części cyklu dotyczącego wykorzystania PowerShella w pracy z Windows Server 2012 („IT Professional” 2/2013, s. 29) skupiliśmy się na instalowaniu systemu i konfigurowaniu „klonów” – grupy maszyn nieróżniących się konfiguracją i zbudowanych na wspólnym, bazowym dysku wirtualnym. Jedyne cechy, jakie je wyróżniały między sobą, to nazwa i adres IP.

 

W drugiej części skupimy się na konfiguracji: przyjrzymy się temu, jakie możliwości oferuje nie tylko sam PowerShell, ale też narzędzie silnie go wykorzystujące: nowy Server Manager. Pokażemy, jak w prosty sposób można przełączać się pomiędzy interfejsem graficznym i konsolą. Postaramy się przy tym, by nazwy, które nadaliśmy uprzednio, uzasadnić odpowiednimi rolami – zainstalowanymi i skonfigurowanymi na każdej z maszyn wirtualnych. Na początek przypomnijmy, jakie „klony” stworzyliśmy poprzednio:

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

.

Transmisje online zapewnia: StreamOnline

All rights reserved © 2013 Presscom / Miesięcznik "IT Professional"