Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.



25.02.2020

Koszty w górę

Zmiany w licencjach VMware
24.02.2020

VPN na nowo

WireGuard w Linuksie
24.02.2020

Wydajność pod kontrolą

Citrix Analytics for Performance
24.02.2020

Zaawansowany backup

Veeam Availability Suite v10
20.02.2020

Serwery Enterprise

OVHCloud stawia na Ryzeny
20.02.2020

Monitory dla biznesu

Newline IP
20.02.2020

Przemysłowe SSD

Dyski Transcend M.2 NVMe
23.01.2020

Google Project Zero

Inicjatywa Google Project Zero
23.01.2020

Ochrona tylko w chmurze

Kaspersky Security Cloud Free

Migracja do Oracle 12c

Data publikacji: 25-03-2015 Autor: Kamil Stawiarski

Długo oczekiwana baza Oracle 12c pojawiła się na naszym rynku, budząc jak zwykle falę wątpliwości: migrować do wersji R1 czy czekać na R2, której nadejście zostało zapowiedziane na pierwszą połowę roku 2016?

Nie ma prostej odpowiedzi na postawione we wstępie pytanie. Decyzję o migracji do najnowszej wersji należy podjąć indywidualnie dla każdego środowiska i każdej firmy, odsiewając argumenty marketingowe oraz „polityczne”. Hasło „dużo nowych funkcji” może być użyte zarówno jako argument zwolenników, jak i gorących przeciwników migracji, którzy dobrze się czują ze swoimi starymi, sprawdzonymi ósemkami („skoro działa, to po co ruszać?”) – nowe funkcje oznaczają przecież konieczność przeprowadzania wielu testów, potencjalne błędy i brak stabilności. Przyjrzyjmy się więc kilku nowym cechom wprowadzonym w najnowszej bazie, by łatwiej można było ocenić, czy migracja się opłaca.

> C JAK CHMURA

Ci, którzy postawili na literę C przy numerze wersji najnowszej bazy, oczywiście się nie zawiedli. Naturalnie prorocze zdolności wyroczni były tu zbędne – wystarczyło przyjrzeć się trendom i falom zachwytu nad wszelką postacią chmury, które przetoczyły się przez internet i konferencje techniczne. Co więc z owianej tajemnicą formy H2O prezentowanej przez Oracle pozostało w najnowszym wydaniu? Oto dwa najważniejsze elementy:

 

Multitenant Architecture – cechą wyróżniającą bazy danych Oracle i jednocześnie główną przeszkodą w przesiadce z innych środowisk była zawsze architektura. W serwerze Oracle, w przeciwieństwie do np. SQL Server lub PostgreSQL, mamy tylko jedną bazę danych podzieloną na schematy, które są jednocześnie użytkownikami. Począwszy od wersji 12c, Oracle postanowił wprowadzić do swojej bazy podział podobny do stosowanego w innych silnikach bazodanowych: w ramach jednej instancji konkretnie określone zestawy schematów są widziane przez użytkowników jako samodzielne bazy danych (jest wiele baz, a w każdej bazie wiele schematów). Korzyści ma przynieść ułatwione zarządzanie skonsolidowanymi środowiskami w ramach dostępnych zasobów sprzętowych (lepsza dystrybucja zasobów pamięci i procesora, ujednolicony backup i odtwarzanie).

 

Multitenant jest więc kolejnym modelem realizacji środowisk skonsolidowanych, od których dzieli nas już tylko krok do prywatnej chmury bazodanowej. Multitenant jednak sprawdzi się nie tylko w scenariuszach chmurowych. Dzięki możliwości przenoszenia baz pomiędzy kontenerami łatwiejsze staną się również migracje do nowych wersji polegające na odłączeniu bazy danych z matczynego kontenera i podłączeniu jej do wersji wyższej. Powrót do poprzedniej wersji miałby być równie prosty. Jest również nadzieja, że w przyszłości zmiana kolejności bajtów w rekordach (endian format) będzie tak samo łatwa. Jedyny problem stanowi fakt, że Oracle postanowiła za tę funkcję pobierać dodatkowe opłaty, wprowadzając ją jako płatną opcję dostępną tylko dla wersji Enterprise Edition. W SE mamy możliwość użycia tylko jednej bazy wtyczkowej (pluggable database) w matczynym kontenerze (container database).

 

Oracle Real Application Cluster (RAC) – w wersji 11g silnika została zaprezentowana funkcja SCAN, która pozwala na używanie w konfiguracji klienta tylko jednego adresu dostępowego do wszystkich węzłów równolegle pracujących w klastrze (równoległość wykonywania zapytań w klastrze również została wprowadzona, ale tylko w wersji Enterprise). W wersji 12c Oracle daje nam m.in. możliwość wydzielenia osobnej podsieci do komunikacji z instancjami ASM. Dzięki temu przy dużych instalacjach klastrowych można zostawić kilka instancji (rekomendowane są trzy), które będą wędrowały pomiędzy węzłami klastra. Daje to zupełnie nowe możliwości wgrywania łatek i skracania okien serwisowych.

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

.

Transmisje online zapewnia: StreamOnline

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik "IT Professional"