Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.



25.02.2020

Koszty w górę

Zmiany w licencjach VMware
24.02.2020

VPN na nowo

WireGuard w Linuksie
24.02.2020

Wydajność pod kontrolą

Citrix Analytics for Performance
24.02.2020

Zaawansowany backup

Veeam Availability Suite v10
20.02.2020

Serwery Enterprise

OVHCloud stawia na Ryzeny
20.02.2020

Monitory dla biznesu

Newline IP
20.02.2020

Przemysłowe SSD

Dyski Transcend M.2 NVMe
23.01.2020

Google Project Zero

Inicjatywa Google Project Zero
23.01.2020

Ochrona tylko w chmurze

Kaspersky Security Cloud Free

Kernel-based Virtual Machine – wirtualizacja w Linuksie

Data publikacji: 21-09-2015 Autor: Grzegorz Adamowicz

Wirtualizowanie środowisk produkcyjnych już od kilku lat jest standardem. Pozwala na szybkie uruchamianie nowych maszyn i eliminuje przy tym konieczność instalowania od zera i konfigurowania systemów. Dzięki korzystaniu między innymi z gotowych obrazów nowa maszyna wirtualna może być gotowa do użycia w ciągu kilku minut.

Na rynku dostępnych jest wiele różnych technologii wirtualizacyjnych, zarówno tych komercyjnych rozwijanych przez Microsoft, IBM oraz EMC (powszechnie znane pod nazwą VMware), jak i bazujących na otwartym kodzie, takich jak KVM, Xen, OpenVZ, VirtualBox i Lguest. Od jakiegoś czasu coraz popularniejsze stają się też rozwiązania wykorzystujące kontenery Linuksa (LXC od LinuxContainers) oraz projekty z nimi powiązane – Docker czy Criu. Te ostatnie nie są to jednak rozwiązania pozwalające na wirtualizowanie całego systemu operacyjnego.

Jedna z otwartych implementacji obsługi maszyn witualnych, Kernel-based Virtual Machine (KVM), pozwala na uruchamianie wielu maszyn z niezmodyfikowanym systemem operacyjnym (różne odmiany systemów z rodziny Linux, Unix lub Windows). Każda z maszyn ma dostęp do wirtualnych urządzeń sieciowych, dysków, karty graficznej i innych urządzeń występujących w klasycznym systemie. KVM jest dołączane do głównego drzewa kernela Linuksa od wersji 2.6.20. Pełną listę obsługiwanych systemów można znaleźć na stronie KVM (tinyurl.com/kvm-suppos).

KVM po raz pierwszy został włączony do jądra Linuksa w 2007 r. W roku 2008 Red Hat kupił technologię od firmy Qumarnet, która zajmuje się rozwojem projektu po dziś dzień. KVM jest aktywnie wykorzystywany w wielu firmach na całym świecie, głównie w połączeniu z OpenStack i podobnymi projektami, które pozwalają na automatyzację i zarządzanie maszynami wirtualnymi.

> ZASADA DZIAŁANIA

KVM, podobnie jak i pozostałe technologie tego typu, używa instrukcji wirtualizacji zawartych w procesorze maszyny hosta, czyli serwera albo przenośnego lub stacjonarnego komputera. Mowa tu o technologiach Intel-VT (VT-x), AMD-V i VIA VT (kompatybilna z Intel VT) oraz rozwiązaniach wirtualizacji karty graficznej i sieci (VT-c i inne).

Komunikacja z KVM odbywa się za pośrednictwem zmodyfikowanej biblioteki QEMU (skrót od Quick Emulator) odpowiedzialnej za emulację warstwy urządzeń, które są niezbędne do utworzenia i uruchomienia maszyny wirtualnej. QEMU odpowiada za translację odwołań do procesora i dostarcza maszynom wirtualnym emulowanej wersji urządzeń potrzebnych do działania systemu operacyjnego. Dzięki takiemu podejściu żadna z maszyn wirtualnych nie ma bezpośredniego dostępu do rzeczywistych urządzeń zamontowanych w fizycznym systemie. W szczególnych przypadkach można pozwolić wirtualizowanemu systemowi na dostęp np. do szyny PCI, portu USB czy do karty graficznej (VGA-Passthrough).

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

.

Transmisje online zapewnia: StreamOnline

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik "IT Professional"