Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.



23.06.2020

PLNOG Online

PLNOG Online
23.06.2020

Nowe zagrożenie

Ramsay
23.06.2020

Chmurowe kopie

Veeam Backup dla Microsoft Azure
19.06.2020

Nowości w kontenerach

Red Hat OpenShift 4.4
19.06.2020

Analityka bezpieczeństwa

FortiAI
19.06.2020

UPS dla obliczeń edge

Schneider APC Smart-UPS
16.06.2020

Przemysłowe SD

Nowe karty Transcend
16.06.2020

Storage dla SMB

QNAP TS-451DeU
16.06.2020

Pamięć masowa

Dell EMC PowerStore

Kernel-based Virtual Machine – wirtualizacja w Linuksie

Data publikacji: 21-09-2015 Autor: Grzegorz Adamowicz

Wirtualizowanie środowisk produkcyjnych już od kilku lat jest standardem. Pozwala na szybkie uruchamianie nowych maszyn i eliminuje przy tym konieczność instalowania od zera i konfigurowania systemów. Dzięki korzystaniu między innymi z gotowych obrazów nowa maszyna wirtualna może być gotowa do użycia w ciągu kilku minut.

Na rynku dostępnych jest wiele różnych technologii wirtualizacyjnych, zarówno tych komercyjnych rozwijanych przez Microsoft, IBM oraz EMC (powszechnie znane pod nazwą VMware), jak i bazujących na otwartym kodzie, takich jak KVM, Xen, OpenVZ, VirtualBox i Lguest. Od jakiegoś czasu coraz popularniejsze stają się też rozwiązania wykorzystujące kontenery Linuksa (LXC od LinuxContainers) oraz projekty z nimi powiązane – Docker czy Criu. Te ostatnie nie są to jednak rozwiązania pozwalające na wirtualizowanie całego systemu operacyjnego.

Jedna z otwartych implementacji obsługi maszyn witualnych, Kernel-based Virtual Machine (KVM), pozwala na uruchamianie wielu maszyn z niezmodyfikowanym systemem operacyjnym (różne odmiany systemów z rodziny Linux, Unix lub Windows). Każda z maszyn ma dostęp do wirtualnych urządzeń sieciowych, dysków, karty graficznej i innych urządzeń występujących w klasycznym systemie. KVM jest dołączane do głównego drzewa kernela Linuksa od wersji 2.6.20. Pełną listę obsługiwanych systemów można znaleźć na stronie KVM (tinyurl.com/kvm-suppos).

KVM po raz pierwszy został włączony do jądra Linuksa w 2007 r. W roku 2008 Red Hat kupił technologię od firmy Qumarnet, która zajmuje się rozwojem projektu po dziś dzień. KVM jest aktywnie wykorzystywany w wielu firmach na całym świecie, głównie w połączeniu z OpenStack i podobnymi projektami, które pozwalają na automatyzację i zarządzanie maszynami wirtualnymi.

> ZASADA DZIAŁANIA

KVM, podobnie jak i pozostałe technologie tego typu, używa instrukcji wirtualizacji zawartych w procesorze maszyny hosta, czyli serwera albo przenośnego lub stacjonarnego komputera. Mowa tu o technologiach Intel-VT (VT-x), AMD-V i VIA VT (kompatybilna z Intel VT) oraz rozwiązaniach wirtualizacji karty graficznej i sieci (VT-c i inne).

Komunikacja z KVM odbywa się za pośrednictwem zmodyfikowanej biblioteki QEMU (skrót od Quick Emulator) odpowiedzialnej za emulację warstwy urządzeń, które są niezbędne do utworzenia i uruchomienia maszyny wirtualnej. QEMU odpowiada za translację odwołań do procesora i dostarcza maszynom wirtualnym emulowanej wersji urządzeń potrzebnych do działania systemu operacyjnego. Dzięki takiemu podejściu żadna z maszyn wirtualnych nie ma bezpośredniego dostępu do rzeczywistych urządzeń zamontowanych w fizycznym systemie. W szczególnych przypadkach można pozwolić wirtualizowanemu systemowi na dostęp np. do szyny PCI, portu USB czy do karty graficznej (VGA-Passthrough).

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

.

Transmisje online zapewnia: StreamOnline

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik "IT Professional"