Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.



26.05.2020

Cloud Native Universe

Jako patron medialny zapraszamy programistów wdrażających lub integrujących się z dowolną...
26.03.2020

Koniec certyfikatów...

MCSA, MCSD i MCSA
26.03.2020

Odświeżony OS

FortiOS 6.4
26.03.2020

Bezpieczeństwo w chmurze

Cisco SecureX
26.03.2020

Modernizacja IT

Nowości w VMware Tanzu
26.03.2020

Krytyczne zagrożenie dla...

Nowa groźna podatność
26.03.2020

Laptopy dla wymagających

Nowe ThinkPady T, X i L
26.03.2020

Serwerowe ARM-y

Ampere Altra
26.03.2020

Energooszczędny monitor

Philips 243B1

Serwer w wersji nano

Data publikacji: 29-10-2015 Autor: Marek Krupa
Przygotowanie obrazu Nano...
Obraz systemu w wersji nano...
Po uruchomieniu Nano Servera...
Konsola Nano Servera...
Dzięki obsłudze PowerShella...

Przedstawiamy nową, minimalistyczną wersję Windows Server 2016 - o niewielkim zapotrzebowaniu na zasoby, zoptymalizowaną pod kątem działania w chmurze prywatnej i publicznej oraz wirtualizacji.

Historia systemów serwerowych firmy Microsoft sięga lat 90. ubiegłego wieku, jednak ich rozwój nastąpił w roku 2000, kiedy to ukazał się Windows Server 2000. Systemy z początku wieku, czyli Windows Server 2000 i 2003 domyślnie miały zainstalowanych dużo funkcji, usług oraz narzędzi, co pozwalało na szybkie wdrażanie serwera, ale jednocześnie zwiększało tzw. wektor ataków, czyli istnienie dużej liczby podatności, które mogły narazić system na atak hakerów.

Sytuacja zmieniła się wraz z Windows Server 2008. Po pierwsze po zainstalowaniu systemu zawierał on tylko minimalną liczbę działających i dostępnych usług, a po drugie – pojawiła się wersja podstawowa serwera (core). Była ona pozbawiona graficznego interfejsu użytkownika, co radykalnie zwiększało bezpieczeństwo serwera i zmniejszało ilość zajmowanego miejsca na dysku twardym oraz potrzebnej pamięci RAM. Niestety, funkcjonalność systemu podstawowego była ograniczona w stosunku do wersji pełnej.

Kolejne zmiany nadeszły wraz z kolejnymi wersjami systemów serwerowych, czyli Windows Server 2008 R2, 2012 i 2012 R2. Ostatecznie firma Microsoft zrównała funkcjonalność serwerów podstawowych z wersjami pełnymi. Dodatkowo poprzez powiększanie możliwości powłoki PowerShell zarządzanie serwerami podstawowymi i pełnymi w zasadzie wygląda identycznie. Nadal jednak problemem są zasoby i aktualizacje. Nawet jeżeli w serwerze podstawowym jest wykorzystywana tylko jedna usługa, to wymaga on podobnych zasobów co serwer dostarczający ich większej liczby. Podobnie wygląda sprawa aktualizacji: jeżeli dostępna jest aktualizacja dla usługi, której nie wykorzystujemy, to i tak zostanie ona pobrana, a czasami będzie konieczny restart serwera.

Radykalne zmiany w tym zakresie przynosi Windows Server 2016, który może być instalowany w wersji pełnej, podstawowej oraz w wersji nano.

> Nano Server

Projektując wersję nano, inżynierowie firmy Microsoft wyszli z założenia, że nie każdy klient wykorzystuje pełną funkcjonalność serwera i nie każdy ma potrzebę instalowania wszystkich komponentów. Może się tak zdarzyć na przykład w przypadku hostowania przez serwer tylko jednej aplikacji. Do tej pory w takiej sytuacji potrzebny był i tak cały system operacyjny. Problem narasta, jeśli hostujemy więcej aplikacji, a ze względu bądź to bezpieczeństwa, bądź stabilności zależy nam na ich odizolowaniu na poziomie systemu operacyjnego.

Duży system operacyjny to duże obrazy systemu, a więc większe koszty użytkowania przestrzeni dyskowej, więcej czasu „straconego” na instalowanie, konfigurowanie i restarty podczas aktualizacji, a nawet w trakcie instalacji pakietów dla komponentów, których nie używamy.

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

prenumerata Numer niedostępny Spis treści

.

Transmisje online zapewnia: StreamOnline

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik "IT Professional"