Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.



26.10.2020

Nowa wersja nVision

Można już pobierać nową wersję nVision
26.10.2020

Monitorowanie infrastruktury

Vertiv Environet Alert
23.10.2020

Telefonia w chmurze

NFON Cloudya
23.10.2020

Nowości w EDR

Bitdefender GravityZone
23.10.2020

Wykrywanie anomalii

Flowmon ADS11
23.10.2020

Mobilny monitor

AOC 16T2
22.10.2020

HP Pavilion

HP zaprezentowało nowe laptopy z linii Pavilion.
22.10.2020

Inteligentny monitoring

WD Purple SC QD101
22.10.2020

Przełącznik 2,5GbE

QNAP QSW-1105-5T

Programowanie w Pythonie

Data publikacji: 27-10-2017 Autor: Grzegorz Kubera

W tej części kursu poznajemy bliżej edytor interaktywny i edytor tekstu dołączone do Pythona, a także tworzymy własny program programistyczny. Dzięki temu język Python stanie się bardziej zrozumiały, zdobędziemy również wiedzę, która przyda się w kolejnych częściach kursu.

W  poprzednich częściach kursu o Pythonie skoncentrowaliśmy się na tworzeniu bloga, czyli aplikacji webowej. Tym razem zagłębimy się nieco w sam język – poznamy bliżej jego składnię i możliwości. To sprawi, że nie tylko będziemy potrafili stworzyć prosty program oparty na Pythonie, ale też w przyszłości połączymy zdobytą wiedzę, aby opracować bardziej złożony projekt.

> PODSTAWOWE TERMINY

Uruchamiamy edytor IDLE (w naszym przypadku Python 3.5 64-bit). Z IDLE możemy korzystać na dwa sposoby. Pierwszym jest wpisywanie poszczególnych komend bezpośrednio w IDLE – to tzw. wersja interaktywna, gdzie każdy wers poprzedzony jest oznaczeniem >>> (rys. 1). Drugi sposób to korzystanie ze zwykłego edytora tekstu – wystarczy kliknąć File | New File i wyświetli się okno edytora, które będzie zupełnie puste. Na czym polega różnica? Wersja interaktywna uruchamia komendy jedna po drugiej, a następnie natychmiast wyświetla rezultat – można łatwo sprawdzić, czy popełniliśmy jakiś błąd. Edytor tekstu to z kolei miejsce, gdzie wpisujemy kod pełnych programów opartych na Pythonie. Dla przypomnienia dodajmy, że są inne edytory tekstu niż ten, który jest instalowany wraz z Pythonem – w poprzednich częściach kursu wykorzystywaliśmy taki edytor i był to Atom (rys. 2).

Na tym etapie możemy zamknąć edytor tekstu i na razie skupić się wyłącznie na wersji interaktywnej z oznaczeniem >>>. Aby nieco zapoznać się z Pythonem, poznamy teraz wyrażenia, wartości i operatory. Zacznijmy od wpisania instrukcji:


>>> 3 + 3

Po wciśnięciu przycisku [Enter] zauważymy, że IDLE wyświetli wynik 6. Teraz wyjaśnienie: 3 + 3 to wyrażenie, same cyfry 3 oraz 3 to wartości, natomiast + to operator. Dla przećwiczenia możemy teraz wpisać następujące wyrażenia, które zawierają wartości i operatory:

>>> 7 – 2
>>> 10 * 10 – 7
>>> 93 / 3 + 2 + 3 – 1

Warto zauważyć, że wyniki wyświetlane przez IDLE zawsze sprowadzają się do wyświetlenia pojedynczej wartości – w przypadku powyższych przykładów są to od góry:

5
93
35.0

Python to zarazem doskonały program matematyczny, który może pomóc np. młodym użytkownikom w trakcie odrabiania lekcji z tego przedmiotu. Operatory funkcjonują w kolejności: nawiasy, mnożenie i dzielenie, dodawanie i odejmowanie. Jeśli wpiszemy do Pythona bardziej skomplikowane wyrażenie matematyczne:

>>> (2 + 3) * 6

zobaczymy wynik 30, ponieważ Python najpierw przeprowadzi dodawanie w nawiasie i następnie pomnoży 5 x 6, uzyskując wynik 30. Niezależnie od tego, jak duże wyrażenie wpiszemy do Pythona, zostanie ono i tak zredukowane do pojedynczej wartości – końcowego wyniku.

Kolejną rzeczą, jaką należy wiedzieć, są typy danych przypisane do wartości. Dla każdej wartości zawsze przypisany jest typ danych – i zawsze jest to jeden typ danych. W Pythonie mamy liczby całkowite (od integer – skrót int), takie jak 2, 5, 30, a także zmiennoprzecinkowe (floating points – skrót floats), takie jak 2.0, 5.3 czy 30.7. Warto wiedzieć, że 30 to liczba całkowita, natomiast 30.0 – zmiennoprzecinkowa.
 
Dodatkowo wyróżnić należy typ danych dla wartości tekstowych – te zwane są łańcuchami (strings). Łańcuchy wpisujemy w Pythonie w taki sposób, że rozpoczynamy od znaku ' i kończymy znakiem ‚. Dzięki temu Python wie, gdzie rozpoczyna i kończy się dany łańcuch. Dla przykłady wpiszmy taki łańcuch w edytorze interaktywnym IDLE:

 

>>> 'Witaj na kursie IT Professional'

Po wciśnięciu [Enter] otrzymamy wartość końcową bez błędów. Jeśli zaś chcemy ze sobą połączyć różne łańcuchy, wówczas tworzymy tzw. konkatenację łańcuchów (string concatenation). Dla przećwiczenia warto wpisać:

 

>>> ‚Witaj na kursie’ + ‚IT Professional’

Warto zauważyć, że wynik końcowy będzie wyglądał tak: 'Witaj na kursieIT Professional' – łańcuchy zostaną połączone, ale bez spacji, bo tak właśnie je wpisaliśmy. Jeśli drugi łańcuch wpiszemy jako 'IT Professional', otrzymamy wynik końcowy: 'Witaj na kursie IT Professional'.

> ZMIENNE

Kolejnym pojęciem, jakie należy sobie przyswoić, są zmienne. Programy opracowane w Pythonie mogą zapisywać wartości w pamięci komputera za pomocą zmiennych (variables). Dla przykładu zmienna może nazywać się dokumenty, a jej wartość może wynosić 26. W ramach ćwiczeń wpisujemy w IDLE:


>>> dokumenty = 26

To polecenie stworzy i zapamięta w pamięci komputera zmienną, która nazywa się dokumenty i zawiera w sobie wartość 26. Podczas pracy nad programami programiści zazwyczaj nadają zmiennym nazwy odpowiadające zawartym w nich danym. W Pythonie możemy używać zmiennych i wyrażeń wszędzie tam, gdzie normalnie wpisywalibyśmy zwykłe wartości.

[...]
 

Założyciel i dyr. generalny firmy doradczo--technologicznej, pełnił funkcję redaktora naczelnego w magazynach i serwisach informacyjnych z branży ICT. Dziennikarz z ponad 10-letnim doświadczeniem i autor książki nt. tworzenia start-upów.

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

prenumerata Numer niedostępny Spis treści

.

Transmisje online zapewnia: StreamOnline

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik "IT Professional"