Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.



10.10.2019

CYBERSEC EXPO - największe w...

Bezpieczeństwo cyfrowe nie jest problemem dotyczącym jedynie działów IT. Obecnie stanowi...
30.09.2019

Nowości w wirtualizacji

VMware World 2019
30.09.2019

Bezpieczeństwo mobile-first

Android 10
30.09.2019

Błyskawiczna cyfryzacja

ABBYY FineReader 15
27.09.2019

Kompleksowa ochrona

Kaspersky 2020
27.09.2019

Węgiel to nowy krzem?

Procesor RV16XNano
27.09.2019

Solidność i jakość

Nowe ThinkBooki Lenovo
26.09.2019

Mobilna bestia

NVIDIA Quadro RTX 6000
26.09.2019

NAS dla każdego

QNAP TVS-x72N

oVirt – zarządzanie wirtualizacją KVM

Data publikacji: 04-07-2019 Autor: Konrad Kubecki
oVirt oferuje szereg funkcji...

Wśród komercyjnych rozwiązań do zarządzania wirtualizacją dominują produkty VMware vCenter Server oraz Microsoft System Center Virtual Machine Manager. Tymczasem podobne możliwości oferują darmowe rozwiązania, rozpowszechniane na licencji open source. W tej kategorii prym wiedzie oVirt, nadzorujący wirtualizację zbudowaną na bazie linuksowego Kernel-based Virtual Machine.

 

Projekt oVirt zapoczątkowany został przez firmę Red Hat i jest fundamentem, na którym zbudowano system Red Hat Enterprise Virtualization. Nie jest to jednak jedyne środowisko, w którym można spotkać to oprogramowanie. oVirt można wdrożyć samodzielnie.

Oprogramowanie to jest alternatywą dla komercyjnych rozwiązań firm będących liderami wirtualizacji, takich jak wspomniane już VMware, Microsoft czy Citrix. Jako system do zarządzania platformą wirtualizacyjną pozwala na administrowanie hostami, przestrzeniami dyskowymi, sieciami logicznymi oraz maszynami wirtualnymi. Oferując wiele funkcji spotykanych w rozwiązaniach klasy enterprise, pozostaje darmowym oprogramowaniem do zarządzania wirtualizacją. Rozpowszechniane jest bezpłatnie i może służyć do zarządzania platformą do wirtualizacji, zbudowaną na darmowych dystrybucjach systemu Linux. Hipernadzorcą może być serwer posiadający zainstalowany system operacyjny Red Hat, ale także CentOS, Fedora lub Scientific Linux. W fazie eksperymentalnej znajduje się także dystrybucja Debian.

> PODSTAWOWE KORZYŚCI

oVirt jest interesującym narzędziem, którego wdrożenie może przynieść realne oszczędności. Brak kosztów związanych z oprogramowaniem zarządczym do wirtualizacji i z serwerowymi systemami operacyjnymi oraz spore możliwości to istotne plusy opisywanego rozwiązania. Flagowymi wdrożeniami są te przeprowadzone na lotnisku w Brukseli oraz na Uniwersytecie Stanu Floryda. W obu tych przypadkach wybrano oVirta oraz darmowe dystrybucje Linuksa do stworzenia platformy utrzymującej maszyny wirtualne.

Zmiana platformy wirtualizacji serwerów z rozwiązań komercyjnych na oVirta jest o tyle łatwiejsza, że twórcy systemu zadbali o wygodny sposób przenoszenia istniejących maszyn wirtualnych z środowisk VMware, Microsoft i Xen – jest to możliwe dzięki narzędziu virt-v2v. Służy ono do konwertowania maszyn wirtualnych do formatu zgodnego z lib­virt, będącego fundamentem dla wirtualizacji KVM, oVirt, OpenStack oraz Red Hat Virtualization.

oVirt wyposażono w interfejs webowy, który służy do konfiguracji środowiska. W skład WebGUI wchodzą dwa główne komponenty:
 

  • portal administracyjny służący do zarządzania obiektami takimi jak hosty, przestrzenie dyskowe, sieci wirtualne – wykorzystywany jest do organizowania zasobów w wirtualne Data Center oraz klastry, a funkcje portalu administracyjnego wykorzystuje się także do zarządzania maszynami wirtualnymi; 
  • VM portal służący do obsługi maszyn wirtualnych przydzielonych użytkownikom w ramach Virtual Desktop Infrastructure, z możliwością uruchomienia sesji do VDI.


> MASZYNY WIRTUALNE

W kontekście obsługi maszyn wirtualnych oVirt zapewnia praktycznie wszystkie kluczowe możliwości:
 

  • tworzenie maszyn wirtualnych oraz późniejsza edycja ich parametrów i przydzielonych zasobów sprzętowych;
  • wykonywanie migawek maszyn i przywracanie ich stanu;
  • konfigurowanie szablonów maszyn wirtualnych służących jako wzorce do tworzenia nowych maszyn na podstawie wzorca;
  • klonowanie maszyn wirtualnych;
  • migrowanie pomiędzy hostami;
  • łączenie do konsoli maszyny wirtualnej (przydatne podczas graficznej instalacji systemu operacyjnego lub podczas prac naprawczych i diagnostycznych).


Oficjalnie wspierane przez oVirt systemy operacyjne, które można zwirtualizować, to Red Hat Enterprise Linux 3 lub nowszy, Windows Server 2008 lub nowszy, Microsoft Windows 7 lub nowszy, SUSE Linux Enterprise Ser­ver 10 lub nowszy. W praktyce instalacja na maszynie wirtualnej systemu Cent­OS, Ubuntu czy wielu innych odmian Linuksa nie stanowi problemu. oVirt posiada pewne limity zasobów, jakie mogą być przypisane pojedynczej maszynie. Maksymalna liczba wirtualnych procesorów na maszynę to 240, graniczna wielkość pamięci operacyjnej to 4 TB. Nie ma natomiast limitu na liczbę zarządzanych maszyn wirtualnych.

> ZASOBY DYSKOWE

oVirt obsługuje wiele typów dysków, które mogą posłużyć jako magazyn na składowanie maszyn wirtualnych, migawek, szablonów, obrazów instalacyjnych ISO oraz gotowych rozwiązań w formacie OVF. Hosty mogą korzystać z zasobów dyskowych wystawionych poprzez FC, iSCSI, NFS, POSIX oraz Gluster. Szczególnie interesująco wygląda wykorzystanie tej ostatniej technologii. Infrastruktura hiperkonwergentna staje się coraz popularniejsza, a przestrzenie dyskowe definiowane programowo, będące wynikiem połączenia zasobów z wielu źródeł udostępniających także moc obliczeniową, coraz śmielej wkraczają do środowisk produkcyjnych. Jest to konkurencja szczególnie dla drogich i wymagających dodatkowych inwestycji w dedykowane urządzenia macierzy dyskowych. Opiekunowie projektu oVirt zwracają uwagę na to, aby każdy serwer hipernadzorcy zaangażowany w konfigurację dysków rozproszonych posiadał dodatkową kartę sieciową, wpiętą do sieci dedykowanej do obsługi ruchu GlusterFS. Ma to zapewnić odpowiednią wydajność oraz chronić przed wąskim gardłem, jakie mogłoby powstać, gdyby na każdym serwerze tylko jeden interfejs obsługiwał cały ruch związany z wirtualizacją i dyskami.

> HOSTY I KLASTRY

Warunkiem koniecznym do pełnienia funkcji hosta jest obsługa przez procesory technologii wirtualizacji. W przypadku procesorów wyprodukowanych przez firmę Intel jest to Intel-VT. Procesory AMD muszą obsługiwać technologię AMD-V. Hosty mogą pracować jako grupa serwerów połączonych w klaster. Warto mieć na uwadze, że prawdziwa wartość dodana z klastrowania hostów jest wtedy, gdy wszystkie hosty posiadają ten sam model procesora (ten sam producent i generacja). Możliwe jest także tworzenie klastrów z hostów zawierających procesory tego samego producenta, ale różniące się modelem jednostki CPU. Na etapie tworzenia klastra wybiera się model najstarszego procesora, dzięki czemu oVirt użyje tylko tych funkcji, które są dostępne we wszystkich modelach wchodzących w skład klastra. Obok specyfikacji procesorów niezbędna do poprawnej pracy klastrów jest także dostępność tego samego wspólnego zasobu dyskowego oraz obecność tych samych sieci wirtualnych i VLAN-ów. Pozwala to na korzystanie m.in. z takich funkcji przydatnych w środowiskach produkcyjnych, jak:
 

  • Load balancing – automatyczne przenoszenie maszyn wirtualnych pomiędzy hostami w klastrze w celu proporcjonalnego wykorzystywania mocy procesorów i pamięci operacyjnej. Warunki, które determinują sposób automatycznej dystrybucji maszyn pomiędzy hostami, narzucane są przez dedykowane polityki. Mogą one posiadać różne ustawienia: rozmieszczanie maszyn na podstawie ich liczby na poszczególnych hostach, na podstawie obciążenia procesorów i pamięci operacyjnej na hostach, koncentrowanie maszyn na mniejszej liczbie hostów w celu wyłączenia hostów mniej obciążonych itp. Z automatyczną migracją wiąże się także metoda postępowania z konkurującymi żądaniami migracji wielu maszyn w tym samym czasie. Maszynom wirtualnym można przypisywać priorytet (wysoki/średni/niski), który zadecyduje o tym, czy zostanie ona zmigrowana przed innymi maszynami, czy poczeka na swoją kolej. Wysoki priorytet można przypisać maszynom kluczowym do działania usług.
  • Tryb maintenance – możliwość czasowego wykluczania hostów będących elementami klastra z obsługi maszyn wirtualnych. Funkcja ta jest przydatna podczas prac przy komponentach sprzętowych hosta oraz podczas aktualizacji jego oprogramowania. Maszyny wirtualne są przenoszone na inne hosty w klastrze, co pozwala na wykonanie restartu lub wyłączenie hosta bez negatywnego wpływu na inne obiekty.

 

[...]

 

Specjalista ds. utrzymania infrastruktury i operacji. Zajmuje się problematyką budowy i utrzymania centrów przetwarzania danych oraz zarządzania nimi i koordynowaniem zmian dotyczących krytycznej infrastruktury IT. 

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

.

Transmisje online zapewnia: StreamOnline

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik "IT Professional"