Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.



07.04.2021

Lubelskie Dni Informatyki

Koło Naukowe Informatyków już po raz XIII zorganizuje Lubelskie Dni Informatyki.
07.04.2021

Bariery językowe przełamane

Cisco Webex
06.04.2021

Nowość w portfolio Bakotech

Progress Software
06.04.2021

Kontrola służbowych urządzeń

Hexnode MDM
02.04.2021

Red Hat Inc.

Firma Red Hat Inc. udostępniła Red Hat OpenShift 4.7 – najnowszą wersji czołowej...
02.04.2021

Rozpoznawanie twarzy

QNAP QVR
02.04.2021

Układy EPYC Serii 7003

Firma AMD zaprezentowała nowe wydajne procesory serwerowe, czyli układy EPYC Serii 7003,...
02.04.2021

Mobilna wydajność

Satellite Pro C50-G
01.04.2021

Nowa linia monitorów

AOC V4

Licencje na standardowe oprogramowanie komputerowe

Data publikacji: 28-12-2020 Autor: Agata Marcinkowska, Adrianna Żyrek

Realizacja projektów wdrożeniowych w wielu przypadkach następuje z wykorzystaniem tzw. oprogramowania standardowego – rozwiązań już istniejących w chwili zawierania umowy, odpowiadających „z góry” charakterystyce funkcjonalnej. Podstawą korzystania z takich produktów najczęściej będzie standardowa umowa licencyjna zawierana zgodnie z jednolitymi warunkami proponowanymi przez danego producenta (tzw. model licencyjny).

 

Podczas planowania realizacji projektu opartego na takim oprogramowaniu nie mniej ważne od znajomości jego działania od strony technicznej jest poznanie związanego z nim modelu licencyjnego. Umowy licencyjne na korzystanie z oprogramowania standardowego mogą różnić się tak jak samo oprogramowanie, którego dotyczą. Niejednokrotnie takie licencje będą wprowadzały specyficzne dla danego oprogramowania zasady oraz ograniczenia licencyjne. Wybór konkretnego rozwiązania standardowego zawsze powinien być zatem poprzedzony dokładną analizą polityki licencyjnej jego producenta – ma ona bowiem duże znaczenie dla samej decyzji o dokonaniu zakupu określonego produktu, poprawnej kalkulacji kosztów zakupu licencji, jak i przekłada się na jego eksploatację. Znajomość ograniczeń i ryzyka to jedno, ale w tym przypadku ważne jest także, że pomimo „standardowego” charakteru przyjmowanych przez producentów zasad licencyjnych w poszczególnych przypadkach z reguły istnieje pewien węższy lub szerszy obszar dyskusji (negocjacji), w ramach którego poszczególne elementy „standardu” mogą zostać doprecyzowane, a nawet zmienione.

 

W pierwszej części opracowania przedstawimy wybrane aspekty umów licencyjnych na korzystanie z oprogramowania standardowego. W założeniu materiał ten nie ma ambicji wyczerpania tematu, lecz ma stanowić zestawienie wybranych kwestii i obszarów, na które warto zwrócić szczególną uwagę. Należy też pamiętać, że analiza treści konkretnej umowy, w tym ocena ryzyka z niej wynikającego, powinna zawsze uwzględniać realia konkretnego projektu: docelową grupę użytkowników, obsługiwane procesy, rozwój organizacji.

 

W pierwszej części omówimy więc następujące kwestie:

 

  •     strony umowy i ich role w procesie udzielania licencji,
  •     moment zakupu licencji oraz zarządzanie nabytymi uprawnieniami,
  •     podmioty uprawnione do korzystania z oprogramowania,
  •     jednostki licencyjne (tzw. metryki),
  •     kwestie „przypisanych” do licencji usług ich utrzymania (maintenance).

 

W drugiej części opracowania skupimy się m.in. na takich aspektach jak zakres licencji, w tym jej ograniczenia, czas trwania i wypowiedzenie licencji oraz audyty licencyjne.

 

> OD CZEGO ZACZĄĆ?

 

Na początek uwaga metodologiczna. W przypadku zakupu oprogramowania standardowego w pierwszej kolejności istotne jest poznanie „standardu” producenta, czyli tego, co wynika z aktualnego wzoru / ogólnych warunków umów licencyjnych ze wszystkimi dokumentami wyznaczającymi standardowe zasady korzystania z oprogramowania. Dokumenty te często stanowią pakiet, odwołując się do warunków i zasad zawartych w innych dokumentach poprzez referencje do ich tytułów lub sekcji czy linków. Często nie wszystkie te dokumenty są udostępniane na samym początku negocjacji przyszłemu użytkownikowi. Warto się więc upewnić, czy dysponujemy całością materiału do przeprowadzenia koniecznej analizy.

 

Zaniedbania tego etapu, tj. niezwrócenie się do producenta lub dystrybutora oprogramowania o udostępnienie kompletnych dokumentów, może skutkować tym, że klient dopiero na zaawansowanym etapie negocjacji uzyska istotne informacje o produkcie. Co więcej, mogą to być informacje ujawniające sprzeczności pomiędzy wstępnie przyjętymi założeniami projektowymi a polityką licencyjną danego producenta.

 

> Z KIM ZAWIERAMY UMOWĘ NA ZAKUP LICENCJI I JAKA JEST JEGO ROLA?

 

Bardzo istotną kwestią jest ustalenie, kto (jaki podmiot) udziela klientowi końcowemu licencji. W tym zakresie należy w szczególności ustalić, czy licencja będzie udzielana bezpośrednio przez producenta oprogramowania, czy też za pośrednictwem dystrybutora produktu, np. partnera producenta albo spółkę powiązaną z producentem. Wówczas należy określić, jaka jest jego rola w udzieleniu licencji.

 

Trzeba się zatem upewnić, czy bezpośredni dostawca udziela nam licencji (sublicencji) we własnym imieniu, czy tylko pośredniczy w jej zawarciu, a ostatecznie użytkownik związany jest umową licencyjną z producentem. Nie decyduje o tym fakt, na rzecz którego podmiotu dokonujemy opłat licencyjnych, gdyż te równie dobrze mogą być płacone na rzecz pośrednika.

 

Określenie roli dystrybutora (naszego bezpośredniego kontrahenta) jest konieczne m.in. po to, aby ustalić, z jakim podmiotem mogą być negocjowane przez klienta końcowego ewentualne odstępstwa, modyfikacje czy doprecyzowania standardowych warunków licencyjnych. W modelu, w którym zakup licencji następuje za pośrednictwem dystrybutora, w wielu przypadkach nie dysponuje on upoważnieniem producenta oprogramowania do dokonywania indywidualnych ustaleń z danym klientem końcowym. Tym samym uzyskanie takich zapewnień nie zwolni użytkownika od ryzyka naruszenia umowy licencyjnej oraz wynikających stąd konsekwencji prawnych. Z uwagi na brak po stronie dystrybutora odpowiedniego umocowania indywidualne ustalenia mogą być prawnie niewiążące w relacji klient końcowy (nabywca oprogramowania) – faktyczny licencjodawca (producent oprogramowania). Z punktu widzenia nabywcy oprogramowania kwestia ta nie zawsze jest jednoznaczna, ponieważ to dystrybutor jest często pierwszym kontaktem w sprawie zakupu licencji. Może się więc wydawać, że to on jest właściwym podmiotem do dokonywania takich ustaleń.

 

[...]

 

Agata Marcinkowska – radca prawny w kancelarii Barta & Kaliński sp. j. Specjalizuje się w projektach związanych z problematyką nowych technologii, w szczególności prawa IT i umów dotyczących projektów informatycznych, a także prawa ochrony danych osobowych.

Adrianna Żyrek – aplikantka radcowska, prawnik w kancelarii Barta & Kaliński sp. j. Specjalizuje się w projektach związanych z problematyką nowych technologii, w szczególności prawa autorskiego, a także prawa ochrony danych osobowych.

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

.

Transmisje online zapewnia: StreamOnline

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik "IT Professional"