Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.



26.08.2021

Firma Fortinet rozszerzyła...

Firma Fortinet rozszerzyła ofertę o usługę FortiTrust, która dołączyła do innych usług...
26.08.2021

Aplikacje biznesowe

Ready_™ AppStore
26.08.2021

Automatyzacja chmur...

Integracja z Red Hat Ansible
26.08.2021

Backup kodu źródłowego

GitProtect.io dostępny na Github
26.08.2021

Wsparcie pracy hybrydowej

Zdalny SD WAN
26.08.2021

Nowy monitor Philips 498P9Z

Nowy monitor Philips 498P9Z to model wyposażony w 49-calowy, zakrzywiony panel VA o...
26.08.2021

Wytrzymały punkt dostępowy

D-Link DIS-2650AP
26.08.2021

Ekonomiczne dyski

SSD bez DRAM
26.08.2021

Petabajty pojemności

Serwery QNAP

Certyfikat ośrodka data center

Data publikacji: 04-02-2021 Autor: Krzysztof Kęsicki

Nasz biznes szybko się rozwija. Potrzebujemy w krótkim czasie nowej przestrzeni serwerowej, bo własne zasoby właśnie się kończą. Siadamy przed komputerem. Wpisujemy w przeglądarce hasło: „kolokacja data center” i… zostajemy osaczeni reklamowymi hasłami, chwytami marketingowymi i masą zapewnień, że dany ośrodek jest najlepszy i spełnia wszystkie nasze wymagania. Jak się odnaleźć w tym gąszczu?

 

Kolokacja serwerów to usługa polegająca na możliwości umieszczenia swoich firmowych zasobów IT w przygotowanej przez dostawcę przestrzeni serwerowej. Można kolokować pojedyncze urządzenia lub rzędy szaf czy też poprosić o przygotowanie całego środowiska IT. Dostawca powinien zapewnić odpowiednie warunki: zasilanie, chłodzenie, bezpieczeństwo fizyczne, wsparcie techniczne czy obsługę serwisową na miejscu. Z ostatnich badań wynika, że kwestie norm i standardów ośrodka kolokacyjnego potwierdzone aktualnym certyfikatem budzą, zaraz po cenie, największe zainteresowanie wśród inwestorów.

 

> TROCHĘ HISTORII

 

Choć w pełni certyfikowanych ośrodków w Polsce wciąż nie ma zbyt wiele, to ich znaczenie rośnie. Przedsiębiorstwa zainteresowane usługami data center coraz częściej pytają właśnie o stosowne certyfikaty, które mogłyby potwierdzić spełnienie określonych norm czy wymagań.

 

W latach 90. amerykański Uptime Institute opracował system oceniania infrastruktury centrów przetwarzania danych oparty na tzw. poziomach (Tier). Instytut oceniał w skali od 1 do 4 topologię zasilania i chłodzenia danego ośrodka. Uzyskane w ten sposób oceny, a dalej certyfikaty, miały pomóc nietechnicznym managerom w lepszym zrozumieniu, czego mogą oczekiwać po inwestycji swojego kapitału w danym ośrodku.

 

W 2005 roku amerykańskie stowarzyszenie odpowiedzialne za rozwój standardów telekomunikacyjnych Telecommunications Industry Association (TIA) opracowało pierwszy standard dotyczący całości infrastruktury data center. Standard nosi nazwę ANSI/TIA-942 i swoim zakresem obejmuje: zasilanie, mechanikę, architekturę oraz część telekomunikacyjną. Jego najnowsza wersja pochodzi z 2017 roku. ANSI/TIA-942 to jeden z najchętniej stosowanych standardów przy budowie DC, dlatego też przedstawimy jego główne założenia i praktyczne wskazówki, które ułatwią określenie faktycznej wartości danego ośrodka.

 

> CO JEST OCENIANE I W JAKIEJ SKALI?


Nie dajmy się nabrać na proste sztuczki i chwyty marketingowe – na hasła reklamowe w rodzaju „Spełniamy normy w 99%”, „DC zgodne z Tier 3”, „najwyższe standardy” trzeba uważać. Teoretyczne spełnianie wymagań a przetestowane i certyfikowane przez uprawnionych inżynierów DC środowisko to dwa różne światy. Zachowujmy się więc jak niewierny Tomasz i żądajmy potwierdzenia w postaci certyfikatu dla tak ochoczo prezentowanych wysokich standardów.

 

Przez kilkanaście lat rozwoju ANSI/TIA-942 zawsze trzyma się podstawowego podziału na wspomniane cztery obszary data center. Dodatkowo od roku 2014 stosuje się zapis Rated-1, Rated-2, Rated-3 i Rated-4 zamiast dotychczasowego Tier. Najwyższy poziom, jaki można uzyskać podczas procesu oceniania ośrodka, to Rated-4, najniższy to Rated-1.

 

Standard koncentruje się przede wszystkim na dostarczeniu wymagań i wytycznych do zaprojektowania i budowy data center, które będzie posiadało określony poziom niezawodności, jeśli chodzi o infrastrukturę krytyczną oraz architekturę. Najważniejsze zagadnienia czterech omawianych obszarów przedstawia tab. 1.

 

Centralnym obszarem standardu jest opis topologii sieci, okablowania, technologia połączeń i alokacja przestrzeni na poszczególne składowe ośrodka. Dodatkowymi głównymi kategoriami są kwestie związane z zasilaniem, chłodzeniem i architekturą.

 

Ogólna charakterystyka ocen, które certyfikowani audytorzy mogą wystawić dla każdego obszaru, wygląda następująco:

 

  • Rated-1 (podstawowy) – pojedyncza linia zasilająca oraz dystrybucji chłodzenia. Brak redundantnych komponentów.
  • Rated-2 (redundantne komponenty) – pojedyncza linia zasilająca oraz dystrybucji chłodzenia, ale z komponentami redundantnymi.
  • Rated-3 (równolegle serwisowalny) – przynajmniej dwie fizycznie odseparowane linie zasilania i dystrybucji chłodzenia, ale tylko jedna linia aktywna, redundantne komponenty, możliwość wykonania serwisu każdej części infrastruktury krytycznej bez wyłączania serwisów czy urządzeń IT. Brak pojedynczych punktów awarii.
  • Rated-4 (odporny na uszkodzenia) – wiele aktywnych, fizycznie odseparowanych linii dystrybucji zasilania i chłodzenia, redundantne komponenty, system jest odporny na uszkodzenia, np. awaria sprężarki, UPS-a czy zaworu nie wpływa na pracę całej serwerowni. Brak pojedynczych punktów awarii. System jest równolegle serwisowalny.

 

W tych krótkich opisach słowem kluczowym jest redundancja. W tab. 2 przedstawiony został sposób odczytywania poziomu redundancji wyrażonego jako N+X, gdzie N oznacza podstawowe wymaganie, potrzebę, zaś X oznacza poziom nadmiarowości. Należy dodać, że podstawowe wymaganie odnośnie do systemu (N) nie ma nic wspólnego z liczbą występujących elementów. Posiadając na przykład serwerownię, która wymaga 250 kW energii elektrycznej, możemy użyć pojedynczego UPS-a o mocy 250 kW (wartości teoretyczne) lub zainstalować równolegle 10 modułów po 25 kW mocy każdy. W obu przypadkach całkowita moc równa się 250 kW, co spełni nasze podstawowe wymaganie, czyli N.


W przypadku okablowania, aby zapewnić pełną redundancję linii, oprócz dołożenia dodatkowego okablowania należy je ułożyć w odseparowanych trasach. Co do redundantnego zasilania ośrodka, to należy posiadać dwa niezależne źródła zasilania z dwóch różnych trafostacji, doprowadzone do budynku z różnych stron. Nie ma wymogu posiadania umowy z dwoma różnymi dostawcami energii elektrycznej. W przeciwieństwie do sieci logicznej – posiadanie co najmniej dwóch niezależnych dostawców internetowych to wymóg dla klas Rated-3 i 4 ośrodka.

 

[...]

 

Specjalista ds. utrzymania infrastruktury data center. Zajmuje się problematyką budowy, utrzymania i zarządzania centrami przetwarzania danych oraz koordynowaniem zmian dotyczących krytycznej infrastruktury IT.

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

.

Transmisje online zapewnia: StreamOnline

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik "IT Professional"