Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.


26.10.2020

Nowa wersja nVision

Można już pobierać nową wersję nVision
26.10.2020

Monitorowanie infrastruktury

Vertiv Environet Alert
23.10.2020

Telefonia w chmurze

NFON Cloudya
23.10.2020

Nowości w EDR

Bitdefender GravityZone
23.10.2020

Wykrywanie anomalii

Flowmon ADS11
23.10.2020

Mobilny monitor

AOC 16T2
22.10.2020

HP Pavilion

HP zaprezentowało nowe laptopy z linii Pavilion.
22.10.2020

Inteligentny monitoring

WD Purple SC QD101
22.10.2020

Przełącznik 2,5GbE

QNAP QSW-1105-5T

Instalacja Arch Linux

Data publikacji: 08-05-2017 Autor: Grzegorz Adamowicz
Rys. 1. Ekran VirtualBox po...

Poznajemy tajniki Arch Linuksa – systemu operacyjnego dla zaawansowanych użytkowników, którego zaletami są bardzo duże możliwości kontroli zainstalowanych usług oraz dystrybucja typu rolling-release, pozwalająca utrzymać stale aktualny system bez potrzeby instalacji jego nowych wersji.

Linux powstał jako darmowa alternatywa dla komercyjnych systemów operacyjnych stosowanych powszechnie na uczelniach. Na początku lat 90. Linus Torvalds, twórca podstawy systemu Linux, czyli jego jądra, zapoczątkował długą podróż, którą kontynuuje do dziś. Już nie sam. Nad jądrem systemu pracuje rzesza programistów, w większości w swoim wolnym czasie. A Linux z jednego systemu zmienił się w tysiące różnorodnych dystrybucji.

Obecnie istnieje pięć głównych nurtów, z których czerpią pozostałe dystrybucje. Największą grupą są systemy bazujące na systemie Debian, a najpopularniejszą jest Ubuntu. Pozostałe to Red Hat, Slackware, Gentoo (dawniej Enoch), no i oczywiście Arch.

Osoba stojąca za samym systemem Arch to Judd Vinet – programista z Kanady. Inspirował się elegancką prostotą takich systemów jak Slackware, naszego rodzimego PLD Linux czy BSD (systemów z rodziny Unix). Jednak Arch jako pierwszy posiadał swój własny menedżer pakietów. Pacman, bo tak się nazywa ten program, odpowiada za zarządzanie aplikacjami zainstalowanymi w naszym systemie, bez konieczności ich ręcznej kompilacji. Za pomocą pacmana będziemy w stanie instalować, usuwać i aktualizować całość oprogramowania.

Wyjątkową cechą Arch Linux jest również prężnie działająca społeczność, czego wynikiem jest bardzo rozbudowana dokumentacja w postaci ogólnodostępnej wiki. Swego czasu społeczność Gentoo mogła również pochwalić się podobną dokumentacją, lecz dzisiaj Arch radzi sobie zdecydowanie lepiej w tej materii.

Właśnie dzięki dobrej dokumentacji łatwiej jest nowym użytkownikom tej dystrybucji nauczyć się specyficznego dla tego Linuksa sposobu konfiguracji serwisów, lokalizacji plików konfiguracyjnych i poznać, w jaki sposób odbywa się interakcja użytkownika z systemem. Należy zaznaczyć, że Arch nie jest przeznaczony dla początkujących użytkowników Linuksa. Już sama instalacja tego systemu wymaga od użytkownika zaawansowanej wiedzy.

Rolling-release, czyli aktualizowanie systemu operacyjnego na bieżąco powoduje dodatkowo, że Arch w każdej chwili ma zainstalowane najnowsze oprogramowania z minimalnymi zmianami dokonanymi przez osoby rozwijające system. Osoby, które pracują z jakimkolwiek Linuksem na co dzień, z pewnością czują, z jakim ogromem oprogramowania muszą się zmierzyć deweloperzy systemów operacyjnych. Spójrzmy na przykład na projekt Debian GNU/Linux: aktualnie nie ma dokładnych statystyk liczby pakietów, ale w serwisie Popularity Contest (popcon.debian.org) możemy zaobserwować najpopularniejsze pakiety Debiana. I tak dla architektury amd64 – w tej chwili najpopularniejszej – liczba pakietów wynosi 155 278. Możemy śmiało założyć, że wszystkich jest wielokrotnie więcej. A to tylko jedna z wielu architektur, dla których jest kompilowane oprogramowanie.

Sposób rozwijania systemu typu rolling-release oznacza również, że instalujemy go raz, a później po prostu aktualizujemy oprogramowanie. Odpada nam w ten sposób konieczność aktualizacji systemu z wersji na wersję. Aktualizacje takie są często czasochłonne i przez to kosztowne. Wspomniana wcześniej ilość oprogramowania, która musi zostać zaktualizowana, dodatkowo komplikuje proces i zwiększa szanse na popełnienie błędu przez osobę dokonującą aktualizacji.

Trzeba zaznaczyć, że Arch Linux, oprócz przedstawionych tutaj zalet, ma jedną wadę, która zniechęca wszystkich nowych użytkowników Linuksa: nie ma graficznego instalatora systemu. Z tym trzeba sobie poradzić, używając starej, wysłużonej konsoli tekstowej i podstawowego zestawu komend.

 

[...]

 

Autor jest entuzjastą wolnego i otwartego oprogramowania. Doświadczony programista, administrator systemów oraz web developer. Specjalizuje się w automatyzacji, organizacji i monitorowaniu usług.

Artykuł pochodzi z miesięcznika: IT Professional

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

.

Transmisje online zapewnia: StreamOnline

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik "IT Professional"