Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.


15.07.2022

Nowa wersja BDRSuite

Vembu Technologies, dostawca oprogramowania do ochrony danych w środowiskach fizycznych,...
15.07.2022

Zarządzanie końcówkami

baramundi software opublikowało nową wersję narzędzia do ujednoliconego zarządzania...
15.07.2022

Cyberzwiadowca

FortiRecon to kompleksowe narzędzie do ochrony przed cyfrowym ryzykiem (Digital Risk...
15.07.2022

Kontrola audiowizualna

Optoma wprowadziła oprogramowanie zintegrowane z chmurową platformą Microsoft Azure do...
15.07.2022

Chmura bezpieczeństwa

Cisco przedstawiło plan stworzenia Security Cloud – globalnej, zintegrowanej, opartej na...
15.07.2022

Nowy laptop do pracy zdalnej

Wielozadaniowość pracy hybrydowej to idea, która była inspiracją dla inżynierów Della...
15.07.2022

Monitoring bez zakłóceń

Firma Axis Communications proponuje nową serię kamer wyposażonych w najnowsze technologie...
15.07.2022

Na poziomie petabajtów

Dostępny jest nowy model HD6500 firmy Synology, pierwszy z serii HD zaprojektowany z...
15.07.2022

Procesory na rynku...

irma AMD ogłosiła, że procesory Threadripper PRO 5000 WX w lipcu br. będą oferowane przez...

Zaawansowane metody sterowania ruchem w sieci

Data publikacji: 01-12-2012 Autor: Piotr Wojciechowski

Wdrożyliśmy w naszej sieci RIP, EIGRP czy OSPF, zapewniliśmy komunikację pomiędzy różnymi jej segmentami. Podłączyliśmy łącze internetowe i skonfigurowaliśmy sesje BGP. Musimy teraz połączyć te wszystkie komponenty w jeden sprawnie działający mechanizm, który zapewni nam pełną kontrolę nad przesyłanym ruchem, a w wypadku wystąpienia awarii zachowanie się sieci wedle ustalonego scenariusza.

Im więcej istnieje różnych protokołów w sieci, tym trudniej stworzyć z nich spójny mechanizm. Każdy wyznacza trasę według innego algorytmu, kierując się odmiennymi parametrami. Protokoły te domyślnie nie komunikują się ze sobą – trasy pochodzące z OSPF nie będą rozgłaszane w żadnym innym protokole, a nawet innym procesie OSPF, o ile tego sami nie skonfigurujemy. Także trasy statyczne, które z różnych powodów mogą pojawić się w konfiguracji, istnieją jako niezależne byty na każdym z urządzeń. W większości wypadków powinniśmy dążyć do sytuacji optymalnej, w której w naszej sieci wewnętrznej działa pojedynczy protokół IGP, a na styku z naszym operatorem – BGP. Gdy jest to jednak niemożliwe, pozostaje wprowadzenie zaawansowanych mechanizmów wymiany informacji pomiędzy protokołami oraz sterowanie ruchem pomiędzy naszym systemem autonomicznym a sąsiadami.

> PREFEROWANY PROTOKÓŁ ROUTINGU

W środowisku, w którym działa wiele protokołów routingu, router musi jednoznacznie i przewidywalnie określić, którą informację wykorzysta w celu umieszczenia jej w tablicy routingu. Może ona pochodzić z protokołów dynamicznych lub być zdefiniowana przez administratora. Pamiętajmy, że porównywane są jedynie te same podsieci. Dla routera podsieci 192.168.1.0/24 oraz 192.168.1.0/30 są dwoma niezależnymi wpisami, gdyż różni je przypisana do nich maska podsieci – obie mogą zostać umieszczone w tablicy routingu.

Artykuł pochodzi z miesięcznika: IT Professional

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

.

Transmisje online zapewnia: StreamOnline

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik \"IT Professional\"