Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.


30.12.2016

Miniaturowy projektor LED

Vivitek Qumi Q3 Plus
27.12.2016

Zarządzanie i monitorowanie...

WatchGuard Wi-Fi Cloud
25.12.2016

Serwery serii „S”

Cisco UCS-S
22.12.2016

Wymienne szkła

Axis Q1659
19.12.2016

Dwa systemy

QNAP TES-x85U
15.12.2016

Mikrus z mocą

HP Z2 Mini
13.12.2016

Platforma dla biznesu

Red Hat Enterprise Linux 7.3
09.12.2016

Cloud i storage – nowości od...

SUSE OpenStack Cloud 7 i Enterprise Storage 4
06.12.2016

IEM zamiast VPN

baramundi Management Suite 2016 R2

Nowości w DSC

Data publikacji: 28-08-2015 Autor: Bartosz Bielawski

PowerShell Desired State Configuration (DSC) to wciąż jeszcze nowe rozwiązanie dostępne od premiery Windows Server 2012 R2 i PowerShell w wersji czwartej. Wersja piąta, której ostatnie wydanie „preview” opublikowano pod koniec kwietnia br., wprowadza w tej technologii wiele interesujących i przydatnych zmian.

Zanim przyjrzymy się nowościom, przypomnijmy w telegraficznym skrócie, czym jest PowerShell DSC i jak działa. PowerShell DSC to platforma, która umożliwia zarządzanie stanem systemu, wykorzystując przy tym standardy, takie jak: MOF (Managed Object Format), CIM (Common Information Model) czy WS-MAN (Web Services Management) – wszystkie zdefiniowane przez DMTF (Distributed Management Task Force). Oprócz tego jednak, że otrzymujemy platformę, zyskujemy też narzędzia, dzięki którym możemy konfigurować systemy z gwarancją utrzymywania narzuconego im stanu. Możemy zarówno wysyłać konfigurację do poszczególnych końcówek (w trybie Push), jak i wymuszać ich regularne pobieranie z centralnego serwera (tryb Pull). Serwer ten może być zwykłym udziałem SMB, ale mamy również możliwość skorzystania z odpowiedniej roli dostępnej na serwerze 2012 R2 i do pobierania konfiguracji za pomocą protokołu REST.

Konfigurację definiować możemy za pomocą PowerShella. Dzięki niemu tworzymy również zasoby, które są odpowiedzialne za doprowadzenie systemu do pożądanego stanu, sprawdzenie, jaki jest aktualny stan systemu i czy pokrywa się on ze stanem wymaganym. Konfiguracja jest deklaracją i jest na ogół bardzo zwięzła. Zasób jest rozbudowany i zawiera wszelką logikę związaną ze zmianą stanów, wraz z obsługą potencjalnych błędów. Tworząc konfigurację, korzystamy ze słowa kluczowego configuration. Uruchamiając takie polecenie, tworzymy dokumenty MOF, które następnie muszą być dostarczone do końcówki, a ta, korzystając z otrzymanego dokumentu, wprowadzi odpowiednie zmiany. Każda konfiguracja ma wspólny parametr ConfigurationData, dzięki któremu możemy tworzyć dynamiczne konfiguracje bez konieczności dodawania parametrów. Jeśli jednak zdecydujemy się na użycie parametrów, wówczas możemy przy ich tworzeniu korzystać z całego bogactwa dostępnego w PowerShellu: walidacji, ograniczenia typu czy ustawiania parametru jako wymagany. Gdybyśmy dla przykładu zechcieli, by serwis BITS na zdalnym systemie był uruchomiony, wystarczy, że prześlemy do niego następującą konfigurację:

configuration Serwis {
node localhost {
Service Bits {
Name = 'BITS'
}
}
}

Zasób domyślnie ustawia stan serwisu (State) na uruchomiony (Running), wystarczy więc, że w naszej konfiguracji podamy nazwę serwisu, który ma być uruchomiony. Zasoby to de facto moduły w PowerShellu, w ramach których każda z czynności opisana jest konkretną funkcją. 

Artykuł pochodzi z miesięcznika: IT Professional

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

.

Transmisje online zapewnia: StreamOnline

All rights reserved © 2013 Presscom / Miesięcznik "IT Professional"