Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.


23.09.2021

5 edycja konferencji Test...

21 października startuje kolejna, piąta już edycja największej w Polsce konferencji...
23.09.2021

Zero Trust Firewall

FortiGate 3500F
23.09.2021

Ochrona IoT

Kaspersky SHS
23.09.2021

Wydatki lobbingowe

Cyfrowy monopol
23.09.2021

Współdziałanie klastrów

SUSE Rancher 2.6
23.09.2021

Panasonic TOUGHBOOK 55

Najnowsza wersja wszechstronnego Panasonic TOUGHBOOK 55 to wytrzymały notebook typu...
23.09.2021

Elastyczna dystrybucja...

Liebert RXA i MBX
23.09.2021

Zdalny podgląd w 360°

D-Link DCS-8635LH
23.09.2021

Sejf na dane

Szyfrowany pendrive

Pamięć w łańcuchu DNA

Data publikacji: 23-09-2021 Autor: Adam Kamiński

Dane są wspólnym mianownikiem funkcjonowania i rozwoju cywilizacji, są bazą dla wszelkich działań podejmowanych przez organizacje na całym świecie. Jednak przybywająca ilość cyfrowych informacji szybko wyprzedza konwencjonalne technologie ich przechowywania. Jedną z alternatyw dla obecnych urządzeń pamięci masowej może być przechowywanie danych w DNA.

 

W roku 1992 na świecie powstawało 100 GB danych dziennie, w 1997 r. – 100 GB na godzinę, w 2002 r. – 100 GB na sekundę, a według danych IDC w 2018 r. ludzkość w sekundę miała generować 50 tys. GB danych. Od początków istnienia naszej cywilizacji do 2003 r. wyprodukowaliśmy ich 5 eksabajtów. W 2014 r. produkowaliśmy tyle w ciągu dwóch dni. Szacuje się, że całkowita liczba informacji cyfrowych na całym świecie w przyszłym roku osiągnie 80 zettabajtów, z czego większość będzie przechowywana w ogromnych centrach danych. Ogromna większość cyfrowych danych jest przechowywana na nośnikach, które mają ograniczoną żywotność i co jakiś czas wymagają ponownego kodowania.

Stosowanie DNA do celów archiwalnych może pomóc rozwiązać oba te problemy: ograniczonej żywotności danych i zajmowania dużej ilości miejsca przez twarde dyski, na których są one przechowywane. DNA może zapewnić szybki skok technologiczny ze względu na wysoką gęstość przechowywania, długowieczność i efektywność energetyczną.

DNA jako nośnik pamięci

Pomysł zapisu danych w łańcuchu DNA nie powinien nikogo dziwić – w końcu natura robi to od miliardów lat. Po raz pierwszy zastosował go harvardzki genetyk, George Church, który w 2012 r. zakodował w DNA książkę zawierającą 50 tys. słów.

DNA jest dobrym nośnikiem pamięci, ponieważ jego gęstość jest o rzędy wielkości wyższa niż wszystko inne, co pozwala na przechowywanie ogromnych ilości danych w stosunku do jego wielkości. Zdania naukowców co do pojemności podwójnej helisy są podzielone – jeden gram DNA może pomieścić do: 205 PB, 455 EB lub jednego zettabajta danych.

O przewadze nad innymi nośnikami decyduje również jego wytrzymałość, bo choć DNA samo w sobie jest dość kruche, to jednak przechowywane w odpowiednich warunkach może być niezwykle trwałe. W przeciwieństwie do taśmy magnetycznej – powszechnej obecnie metody długoterminowego przechowywania danych – która wytrzymuje zaledwie kilka dekad, zanim zacznie się degradować, DNA może przetrwać nawet tysiące lat. Inną interesującą cechą kwasu deoksyrybonukleinowego jest to, że po stworzeniu polimeru DNA wymaga niewielkich nakładów energii w spoczynku w porównaniu do dzisiejszych technologii przechowywania danych.

 

[...]

Artykuł pochodzi z miesięcznika: IT Professional

.

Transmisje online zapewnia: StreamOnline

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik "IT Professional"