Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.


07.08.2019

Kurzinformation it-sa, 8-10...

It-sa is one of the leading international trade fairs for IT security. With around 700...
08.07.2019

Narzędzie EDR

ESET Enterprise Inspector
08.07.2019

Usuwanie skutków awarii

Veeam Availability Orchestrator v2
08.07.2019

Indywidualna konfiguracja

baramundi Management Suite 2019
05.07.2019

Technologia Ceph

SUSE Enterprise Storage 6
05.07.2019

Szybkie i bezpieczne...

Konica Minolta bizhub i-Series
05.07.2019

Edge computing

Atos BullSequana Edge
04.07.2019

Terabitowa ochrona

Check Point 16000 i 26000
04.07.2019

Obsługa wideokonferencji

Poly G7500

Ochrona prawna programu komputerowego

Data publikacji: 21-04-2015 Autor: Kamil Stolarski, Konrad Majewski

Prawo własności intelektualnej towarzyszy na co dzień osobom działającym w branży IT. Proponujemy jego pogłębienie o kwestie związane z prawną ochroną programów komputerowych.

W prawie polskim program komputerowy chroniony jest przede wszystkim na mocy przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych
(pr.aut. – DzU z 2006 r. nr 90, poz. 631 ze zm.). Ustawa ta zawiera osobny rozdział poświęcony właśnie tej tematyce (rozdział 7) zatytułowany „Przepisy szczególne dotyczące programów komputerowych”. Trzeba jednak mieć świadomość, że zawarte w nim przepisy, jak wskazuje sama nazwa rozdziału, regulują wyłącznie szczególne aspekty ochrony prawnej programów komputerowych. Ochrona programów komputerowych kształtuje się bowiem tak, jak w przypadku utworów literackich, co wynika z art. 74 ust. 1 pr.aut. Oznacza to, że program komputerowy traktowany jest tak samo jak utwór literacki, chyba że wynika inaczej z konkretnych przepisów – przede wszystkim tych zawartych właśnie w rozdziale 7. Dlatego, omawiając to, czym jest według prawa program komputerowy, i jak kształtują się zasady jego ochrony, powinniśmy poświęcić trochę miejsca podstawowym pojęciom prawa autorskiego, takim jak utwór i twórca oraz podziałowi na autorskie prawa majątkowe i autorskie prawa osobiste.

> Utwór

Aby dana rzecz mogła stać się przedmiotem ochrony wynikającej z prawa autorskiego, musi mieć charakter utworu. Jego definicję zawiera art. 1 ust. 1 pr.aut., według którego utworem jest „każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia”. Mamy więc trzy kryteria, które muszą być spełnione łącznie, aby określić coś mianem utworu.

Utwór – przejaw działalności twórczej

Przejawem działalności twórczej jest wytwór, który powstał w wyniku procesu twórczego, którego cechą „jest to, aby był on subiektywnie nowy dla samego twórcy. Innymi słowy proces ten powinien być wynikiem samodzielnego wysiłku twórczego, brać początek w umyśle twórcy, a rezultat działalności twórczej powinien być dla niego poprzednio nieznany”. Dzieło będące utworem powinno się zatem cechować oryginalnością. Co istotne, jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 22 czerwca 2010 r. (IV CSK 359/09) „dominuje pogląd, że prawo autorskie nie posługuje się przesłanką nowości w znaczeniu przedmiotowym, lecz w ujęciu subiektywnym”, a przesłanka ta jest spełniona wówczas, „gdy istnieje subiektywnie nowy wytwór intelektu”. Nie wymaga się zatem, aby powstały wytwór był obiektywnie nowy, dotąd całkowicie nieznany. Nie mamy więc w przypadku ochrony prawnoautorskiej do czynienia z wymaganiem nowości. Inaczej niż w przypadku regulowanej w prawie własności przemysłowej ochrony wynalazków. Nie oznacza to jednak, „iż deklarowane subiektywne przekonanie twórcy, że dane dzieło stanowi nowy wytwór intelektu, nie poddaje się jakiejkolwiek weryfikacji”.

Artykuł pochodzi z miesięcznika: IT Professional

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

.

Transmisje online zapewnia: StreamOnline

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik "IT Professional"